نجوا

کاروان عشق با شور و شعور می رود اینک به سوی شهر نور در تجلی آیه ی الله نور عشق محبوب خدا دارد ظهور کربلا شد مقصد اهل یقین خوش به حال زائران اربعین زائران کربلا با شور و شین در طواف مرقد پاک حسین کربلا زیباتر از خورشید شد چون که آن جا معدن توحید شد کاش من هم کربلایی می شدم تا خدای خویش راهی می شدم نجوا...

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ رَسُولِكَ، وَ أَهْلِ بَيْتِهِ الطَّاهِرِينَ، وَ اخْصُصْهُمْ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ رَحْمَتِكَ وَ بَرَكَاتِكَ وَ سَلَامِكَ. وَ اخْصُصِ اللَّهُمَّ وَالِدَيَّ بِالْكَرَامَةِ لَدَيْكَ، وَ الصَّلَاةِ مِنْكَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ. خدايا، بر محمد، بنده و فرستادهات، و خاندان پاكش درود فرست و برترين درودها و رحمت و بركات و سلام خود را ويژهي آنان ساز.خدايا، پدر و مادر مرا نيز به بزرگداشت و درود خويش مخصوص گردان. اي مهربانترين مهربانان. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَلْهِمْنِي عِلْمَ مَا يَجِبُ لَهُمَا عَلَيَّ إِلْهَاماً، وَ اجْمَعْ لِي عِلْمَ ذَلِكَ كُلِّهِ تَمَاماً، ثُمَّ اسْتَعْمِلْنِي بِمَا تُلْهِمُنِي مِنْهُ، وَ وَفِّقْنِي لِلنُّفُوذِ فِيمَا تُبَصِّرُنِي مِنْ عِلْمِهِ حَتَّى لَا يَفُوتَنِي اسْتِعْمَالُ شَيْ ءٍ عَلَّمْتَنِيهِ، وَ لَا تَثْقُلَ أَرْكَانِي عَنِ الْحَفُوفِ فِيمَا أَلْهَمْتَنِيهِ خدايا، بر محمد و خاندانش درود فرست و در دلم انداز كه هر وظيفه را كه در برابر ايشان بر عهدهي من است، بشناسم، و آگاهي از آن وظيف نجوا...

آیت الله جوادی آملی : قلب جاي ايمان است و بايد باز باشد تا ايمان وارد شود. ببينيد ذات اقدس الهي اين دل را باز گذاشته و کليد آن را به دست ما داده است که آن کليد، همان دعا و استجابتخواهي از خداي سبحان است. فرمود عدّهاي اهل تدبّر در قرآن نيستند، برای اينکه درِ قلب آنها باز نيست، مثل اينکه يک عدّه نميبينند، براي اينکه چشم خودشان را بستند. آن کسي که چشم خود را بَست، با چه چيزي ببيند؟ آن کسی که درِ دل را بَست، با چه چيزي بينديشد؟ فرمود: ﴿أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلي قُلُوبٍ أَقْفالُها﴾؛[15] مگر اينکه دل آنها قفل شده باشد! دل با چه چيزي قفل ميشود؟ اين گناه است که دل را قفل ميکند؛ نه پيام دل را ـ که پيام فطرت است ـ ميگذارد از درون به بيرون برسد و آن ناله دل را صاحب دل بشنود و نه حرف معلّمان و مبلّغان، از بيرون وارد دروازه دل ميشود، چون دلِ بسته همين است. اگر کسي را در جايي ببندند، بعد درِ آن زندان يا اتاق را هم قفل کنند، نه ناله او را کسي ميشنود و نه حرف کسي به گوش او ميرسد. فرمود: ﴿أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلي قُلُوبٍ أَقْفالُها﴾؛ قفل قلب همان س نجوا...

اللَّهُمَّ وَ مُنَّ عَلَيَّ بِبَقَاءِ وُلْدِي وَ بِإِصْلَاحِهِمْ لِي و بِإِمْتَاعِي بِهِمْ. إِلَهِي امْدُدْ لِي فِي أَعْمَارِهِمْ، وَ زِدْ لِي فِي آجَالِهِمْ، وَ رَبِّ لِي صَغِيرَهُمْ، وَ قَوِّ لِي ضَعِيفَهُمْ، وَ أَصِحَّ لِي أَبْدَانَهُمْ وَ أَدْيَانَهُمْ وَ أَخْلَاقَهُمْ، وَ عَافِهِمْ فِي أَنْفُسِهِمْ وَ فِي جَوَارِحِهِمْ وَ فِي كُلِّ مَا عُنِيتُ بِهِ مِنْ أَمْرِهِمْ، وَ أَدْرِرْ لِي وَ عَلَى يَدِي أَرْزَاقَهُمْ. وَ اجْعَلْهُمْ أَبْرَاراً أَتْقِيَاءَ بُصَرَاءَ سَامِعِينَ مُطِيعِينَ لَكَ، وَ لِأَوْلِيَائِكَ مُحِبِّينَ مُنَاصِحِينَ، وَ لِجَمِيعِ أَعْدَائِكَ مُعَانِدِينَ وَ مُبْغِضِينَ، آمِينَ. خدايا، بر من منّت گذار و فرزندانم را نگهداری كن و آنان را براي من شايسته گردان و مرا از ايشان بهرهمندي ده. اي معبود من، به خاطر من، آنان را در زندگي كامياب ساز و عمرشان را طولاني كن. فرزندانشان را بپروران و ناتوانشان را توانا گردان. جسمشان و دينشان و خويِشان را به سلامت دار، و جان و تنشان، و هر كارشان را كه به من مربوط است، از هر گزندي در امان دار، و روزيِ آنان را به دست من فراوان و پيوسته نجوا...

از خدا خواهم دلی مشتاق نور خوش ترین لحظات با شور و شعور از خدا خواهیم تعجیل فرج روز آدینه به امید ظهور کاش امروز آسمان روش شود با طلوع آیه الله نور در همین ساعت و در هر ساعتی از خدا خواهیم توفیق حضور یاریش کن این زمان و هر زمان تا زمین را پر کند از عدل و نور با دعایش جان ما را زنده کن نه فقط الان که در هنگام صور از تو می خواهم به یمن مقدمش هرکجا قبری است پرکن از سرور کاش یارب آید آن مرد بزرگ آن که فرمودی کتبنا فی الزبور عبد صالح حضرت صاحب زمان در مناجات حرا یا کوه طور از تو می خواهد نجاتی بر زمین دست شیطان پنجه افکنده به زور از تو می خواهیم رب لاتذر کافران را حاکمیت با غرور نجوا...

آیت الله جوادی آملی : عمده جريان مسئله اربعين است که اين عظمت سالار شهيدان يک تبليغ جهاني است که ديگر همگان بايد از آن بهره ببرند. زينب کبري(سلام الله عليها) ميدانيد چه سوگندي ياد کرد که تقريباً پانصدسال با قبر سيدالشهداء و نام سيد الشهداء اين بنيالعباس مبارزه کردند و نشد. مرحوم شيخ طوسي(رضوان الله) در کتاب امالي نقل ميکنند که يک پيرمردي در دستگاه متوکل عباسي نشسته بود، گزارشگر کربلا آمد و گفت آن درخت سدره را قطع کرديم, دفعتاً اين پيرمرد گفت: «لا حول و لا قوة الّا بالله» فرمايش مرحوم شيخ طوسي در امالي اين است که از اين پيرمرد سؤال کردند که شما چرا تعجّب کرديد؟ گفت يک حديث نوراني از پيغمبر(صل الله عليه وآله وسلّم) به ما رسيد که ما اين حديث را نميفهميديم، حضرت در آن حديث فرمود خدا لعنت کند کسي را که درخت سدره را قطع کرد، ما نمي فهميديم معنا و منظور حضرت چيست و درخت سدره کجاست؟ گفتيم اين درخت سدره مانند سيب و گلابی و اينها که نيست درخت پُرباری باشد و صادراتی باشد! معلوم شد به اينکه گزارشگران کربلا ـ بعضي قبر مطهر را صاف کردند، شيار کردند و در سرزمين اثري از آن قبر نبود ـ ميديدند مشتاقان نجوا...

هیچ می دانی چرا ناکام شد؟ چون که امید دلش برجام شد

وعده های پوچ شیطان را شنید نزد شیطان های دنیا رام شد

هر که امیدش بود غیر از خدا شک نکن پایش به گل در دام شد

شرمساری از رخش پیدا شده آن که دستش خالی از اقدام شد

سال اقدام و عمل از نیمه رفت صاحب پرخاش ها بدنام شد

نجوا...

من حوصله رقیب ندارم تو را تنها می گذارم که در فضای مجاز و حقیقت دل به ایشان بسپاری عاجزانه دل ناقابلم را به اهلش می سپارم . کسی که صاحب اصلی دل است . صاحب دل من کسی است که می خواهم فقط با او نجوا کنم . هذا فراق بینی و بینگ از خدا خواهم دلی خالی ز تو بس که دیدم حال بد حالی زتو خداحافظ نجوا...